12. maí 2006

Bætum veiðiskáningu í Þingvallavatni

Að undanförnu hafa borist fréttir af stangveiði á urriðum í Þingvallavatni fyrir landi þjóðgarðsins. Því miður mun veiði þessi ekki vera skráð sem skildi, en sérlega mikilvægt er að einstaklingsskrá urriðaaflann úr vatninu og að sjálfsögðu einnig ef um bleikju er að ræða.  Þá er og áríðandi að veiðimenn aðgæti vel hvort ekki leynist merktur fiskur í aflanum.

Þeir sem veiða fyrir landi Þjóðgarðsins geta skráð veiði í bók í þjónustumiðstöðinni að Þingvöllum. Einnig er hægt að koma upplýsingum um veiði beint til Veiðimálastofnunar.

Veiðimálastofnun hefur á undanförnum árum unnið að rannsóknum í vatninu sem einkum hafa miðast að því að kanna lífshætti urriðans og  fylgjast með viðgangi urriðastofnanna.  Stofnunin hefur og séð um framkvæmd aðgerða sem miða að því að styrkja urriðastofna vatnsins. Veiðimálastofnun hefur bent á nauðsyn þess að samhliða sleppingum urriðaseiða verði enn frekar unnið að því að bæta skilyrði fyrir urriða í útfallinu, m.a. með því að skapa þar sírennsli yfirborðsvatns um framhjárás með botngerð sem hentar urriða til hrygningar og uppeldis. Vonast er til þess að með þeim aðgerðum megi skapa riða- og uppeldisstöðvar fyrir sjálfbæran urriðastofn. Til að flýta því að upp komi sjálfbær stofn hefur talsverðu magni seiða verið sleppt í vatnið við útfallið. Samtals hefur á árunum 1999 til 2004 verið dreift um 124 þús. urriðaseiðum í vatnið. Seiðin og hrognin hafa verið af Öxarárstofni. Um 35 þús. þessara seiða hafa verið örmerkt. Landsvirkjun hefur staðið að þessum aðgerðum í samvinnu við Veiðifélag Þingvallavatns og kostað þær. Ljóst má vera að aðgerðir þessar hafa skilað árangri. Almennt virðast sleppiurriðarnir hafa dafnað vel og samkvæmt örmerkjum er meðalársvöxtur sleppifiska um 7 til 10 cm.  Urriðarnir úr sleppingum áranna 2000 og 2001 eru nú komnir í hrygningarstærð. Haustið 2005 var sá stærsti, sem kom til greiningar á Veiðimálastofnun, 60 cm og 2,5 kg.  Sá veiddist í rannsóknarveiði í Öxará.

Tilraunaveiðar sýna að talsvert er af urriða í vatninu og fréttir berast af aukinni urriðaveiði en því miður er skráningu á afla ábótavant. Allnokkrar væntingar eru um að á næstu misserum muni urriði úr sleppingum koma sterkur inn í veiðina.  Enn er of snemmt að segja fyrir hver endanlegur árangur sleppinganna verður. Frekari vitneskja um árangur ræktunaraðgerða mun fást með áframhaldandi rannsóknum ásamt merkjaheimtum og skýrslum um veiði.  Veiðimenn geta aðstoðað við þetta mat okkar á Veiðimálastofnun með góðri veiðiskráningu. 

Sérlega mikilvægt er að einstaklingsskrá urriðaafla og að sjálfsögðu einnig ef um bleikju er að ræða.  Þá er og áríðandi að veiðimenn aðgæti vel hvort ekki leynist merktur fiskur í aflanum. Sé urriði í afla veiðiuggalaus er það vísbending um að í trjónunni leynist örmerki, ef svo er skal skera trjónuna af og setja hana í plastpoka og koma til Veiðimálastofnunar ásamt upplýsingum (sjá: leiðbeiningar). Sé urriðinn slöngumerktur (plastmerki í baki) skal losa merkið af honum og koma því til stofnunarinnar ásamt upplýsingum um fiskinn. Þeir sem veiða fyrir landi Þjóðgarðsins geta skráð veiði í bók í þjónustumiðstöðinni að Þingvöllum. Einnig er hægt að koma upplýsingum um veiði beint til Veiðimálastofnunar.

Frétt fengin af www.veidimal.is